متولد ماه آذر

سهم من از تو

ramyn — Fri, 13 Nov 2009 09:20:18 GMT

دوست داشتن کساني که دوستمان دارند کار بزرگي نيست
مهم آنست آنهايي را دوست بداریم که ما را دوست ندارند . . . حضرت مسيح(ع)

+ + + +

سهم من از تو قطره اشکي است

که نباريده هنوز از گوشه چشمان تو يک شب

و من آهسته به دنبال همانم

تا به رد کردن يک لحظه ترديد

بنشينم و تو را گم کنم آن شب

و دوباره دل خود را به نفس تازه کنم

و کمي نرم بخندم

شايد از کوچه شب يک ستاره

در عبور نفس تازه من ناز کند ...

+ سخن آخر:
کسي که بخواهد کاري انجام دهد راهش را پيدا ميکند و کسي که نخواهد بهانه اش را پيدا ميکند .

پی نوشت :
به دليل مشغله کاري و درسي فرصتي براي نوشتن پيدا نکردم تا اينکه ابتلا به بيماري آنفلوانزاي نوع خودمون! باعث شد بشينم تو خونه استراحت کنم . از اونجايي که نشستن تو خونه حوصله آدمو سر ميبره فرصت خوبي بود با نوشته اي کوتاه و متفاوت با نوشته هاي قبليم بيام بر صفحه مجازي وبلاگم ظاهر بشم تا چشم حسودا در بياد که من بيدي نيستم که به اين بادا تب و لرز بگيرم!

به زودی

ramyn — Wed, 04 Nov 2009 18:38:18 GMT

به زودی می نویسم : سهم من از تو قطره . . .

پائیز می آید

ramyn — Fri, 09 Oct 2009 05:33:18 GMT

به باور يک احساس حريص
به شکايت يک شاکي ناشناس
به روايت يک غريو بي غرور
زردتر از یک غروب غمگین
و آشفته تر از يک شيداي بي شيفته
پائيز مي آيد تا تلنگري به دل بزنيم
که چرا به استقبالش ميرويم
وقتي ميدانيم فصل جدايي است
پائيز مي آيد تا بسنجيم که چقدر ميتوانيم بمانيم
مي آيد تا بدانيم چگونه دوست ميداريم
وقتي خودخواه ميشويم
جدا ميشويم ، تنها ميشويم ، آرام ميشويم و مي رويم
و باز که پائيز تمام شد
مي بينيم هنوز همانجايي هستيم که بوديم
وقتي به هيچ جا نرسيديم
پائيز مي آيد تا بگويد
تو که از تابستان گرما زده شده اي
خنکت ميکنم ولي در زمستان سرد ، تنها چه ميکني ؟
پائيز مي آيد که تنها باشي فکر کني
که آرام باشي تندي نکني
که خالي شوي کينه نفروشي
که باور کني زمان و زندگي نمي ايستند
نمي ايستند تا تو باز خودخواه بماني
امتحان کني و خطا نکني
آري پائيز مي آيد تا امتحان بگيرد تا تحمل ما را بسنجد ...
و من که متولد پائيزم
به افتخار قدمش
مي ايستم . . .

+سخن آخر : اگر روزي دشمن پيدا کردي ، بدان در رسيدن يه هدفت موفق بودي !
                   اگر روزي تهديدت کردند ، بدان در برابرت ناتوانند !
                   اگر روزي خيانت ديدي ، بدان قيمتت بالاست !
                   اگر روزي ترکت کردند ، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد !

پ.ن-۱- دوستانی که در مورد مطالب وبلاگ نظر میدن لطفا" نظر خصوصی ننویسن ...
پ.ن-۲-درصورت درج نظر لطفا"برای پاسخ آدرس وبلاگ یا ایمیلتونو بنویسین ...
پ.ن-۲-سخن آخر این پست (اگر روزی ...) را از وبلاگ یکی از دوستان نوشتم که بنظرم جالب بود و امیدوارم غم و غصه هاش تموم شده باشه ...

عصرانه ای برای دلم

ramyn — Wed, 09 Sep 2009 17:29:18 GMT

قدر وقت ار نشناسد دل و کاری نکند بس خجالت که از این حاصل اوقات بریم <حافظ>

من معمولا" کم دست به ترکیب و قالب وبلاگم میزنم . این قالب جدیدو هم دستکاری کردم و چیزایی بهش اضافه کردم تا نظرمو جلب کنه . حالا فک میکنم تا مدتی وبلاگم با همین قالب ثابت باشه . بعد از چند هفته که وبلاگم با نامهای متفاوت در حال تغییر بود تصمیم گرفتم نام متولد ماه آذر رو براش انتخاب کنم . از دوستانی که منو با نام تنها در شب لینک دارن میخوام لطف کنن تغییرش بدن . تغییرات تابستانی وبلاگ منم تموم شد . . .

منو درگیر خودت کن تا جهانم زیرو رو شه
تا سکوت هرشب من با هجومت روبرو شه

بي هوا بدون مقصد سمت طوفان تو مي رم
منو درگير خودت کن تا که آرامش بگيرم

با خيال تو هنوزم مثل هر روز و هميشه
هر شب حافظه ي من پر تصوير تو مي شه

با من غريبگي نکن با من که درگير توام
چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام

با من غريبگي نکن با من که درگير توام
چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام من مات تصوير توام . . .

+ اگر قرار است برای چیزی زندگی خود را خرج کنیم ، بهتر آن است که آنرا خرج لطافت یک لبخند و یا نوازشی عاشقانه کنیم . شکسپیر

قلمی بر احساس

ramyn — Fri, 21 Aug 2009 12:31:18 GMT

چشمهایم را باز میکنم
صدایی آرام مرا از خواب بیدار میکند
قلم بر صفحه بی خطی می لغزد که احساس فرماندهی میکند
می خوانم و می نویسم از آن . . .
وقتی هنوز هم وامدار دلم هستم

وقتی دست سرنوشت به یاری احساس آمده است
وقتی دل میزبان مهربانی چون تو پیدا کرده است

تقدیم به تو که زنده میکنی دلتنگیهای نهفته ام را
به تو که جاودانه میکنی احساس گم گشته ام را
و روشن می کنی بهانه های خاموش شده ام را

به همان بهانه که تو میدانی
می مانم

و به همان ترانه که تو میخوانی
می نوازم

وعده ما پیش دل همیشه مهربانت
تا بمانیم و همیشه بمانیم . . .

+ دست سرنوشت ارباب آدمهای ترسو و بنده جسوران است .

تغییرات

ramyn — Sun, 02 Aug 2009 14:34:05 GMT

+ بعد از تغییر قالب و اصلاح آن نام وبلاگ بهمراه آهنگ آن در حال تغییر است . . .

پرانتز بسته

ramyn — Sat, 18 Jul 2009 19:29:18 GMT

آنگاه که کوتوله اي خود فريب نقاب از چهره بر ميدارد
و درمانده و مستاصل بي آنکه هيچ حرفي براي گفتن داشته باشد
افسار گسيخته دهان خويش را به اندازه همه توهمات ساده انگارانه اش باز ميکند و لجن بيرون ميريزد.
او که بايد مدرک دانشگاهي اش را بر ديوار شکسته حقارتش قاب کند.
شگفتا با اين طرز بيان ، خود را عاقل و ديگران را ديوانه مي خواند.
اين موجود نامتعادل با القاء توهمات خودفریبی و عاشق پنداريش سعي در رام کردن درون ناآرام خود و جبران عقده هاي عاطفي اش دارد
راست گفته اند کسي را که خوابيده است ميتوان بيدار کرد ، اما کسي که خود را به خواب زده هرگز نميتوان بيدار کرد
در حاليکه زبان هر کس نشان شخصيت و ادب اوست ،
آيا ارزش حرفهاي بي مقدارش حتي از خود کوتوله اش هم کمتر نيست ؟
براي من که آدمهاي با دلهای بزرگ و به مراتب بالاتر از او ديده ام
او را کوتوله تر از آنچه هست مي بينم
لذا براي تسکين ذهن ناهنجارش مطلبی به زبانی دیگر به آدرس وبلاگ شخصی اش نوشتم، شاید که بیدار شود ...

مطلب فوق در جواب نظرات بی ارزش فردی است که در وبلاگ خود عقده گشایی کرده است ...)

پرانتز باز

ramyn — Mon, 06 Jul 2009 08:24:18 GMT

پرانتز را باز مي کنم و مي نويسم
پرانتز را نمي بندم ، بگذار قلم تو هم چیزی بنویسد . ( ...

دلتنگی برای دیروزم

ramyn — Sun, 05 Jul 2009 20:13:18 GMT

دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمی گیرد

زهر در می دهم پندش و لیکن در نمی گیرد

بعد از مدتها پس از امتحانات پایان ترم فرصتی دست داد بتونم آپ کنم یکی از آخرین نوشته هامو با نام "دلتنگی برای دیروزم" تو این پست گذاشتم ... با تشکر از کسانی که میخونن و نظر میدن و معذرت از کسانی که این نوشته ها به مذاقشون خوش نمیاد ...

ديروز روي آب راه مي رفتيم ، دنبال مرواريد مي گشتيم
و قلکهاي طاقچه را مي شکستيم
امروز بهانه پشت بهانه مي آوريم ، دل مي شکنيم...
بر پشت بام صداي " دوستت دارم " بلند است.
جوي کنار خانه کاغذ پاره مي آورد.
کلمه " جان " چه گوش فريب شده است.
دوستت دارم مثل يک عادت ، مثل خوردن يک صبحانه
مي گويم ولي ندارم ، ترازويي هم نيست که بسنجد
در اين ميان کوتوله اي هم فکر ميکند عاشق چشمانش شده ام
شايد همه کوتوله ها احساس بزرگي ميکنند فقط ميتوانم به او بخندم
دلم براي ديروزم تنگ است ...
صداي زنگ تلفن مي آيد .
آن سوي خط بغض دخترکي مي ترکد .
دوستت دارم اما ندارم
جمعيت دوستان زيادند ؛ عاشقي فراموش شده است .
از يادگاريهاي گذشته بجز يکي بيشتر نمانده است .
خاطر غريب دل آزرده است .
معني دوست داشتن تغيير کرده است .
دلم براي ديروزم بدجوري تنگ است . . .
و من اما به اندازه تمام اين دشت ، قاصدکهاي عاشقي مي شناسم که باهم پر زدند
و هر کدام بسويي رفتند .
به اندازه تمام قلکهاي طاقچه خونه های بچگی ، دلهاي هوايي مي شناسم که لبريز شدند و شکستند .
و به اندازه تمام خاطره هايي که اسطوره شدند ، نقاشي شدند و قاب شدند
روي ديوار اتاق تنهايي قصه بلدم و جمله ميسازم
براي فصلهاي رماني از روياي من در نيمه شب . . .

برنارد شاو
- بشر در واقع ، عادت كرده‏ که هر آنچه را كه نمى‏فهمد و درك نمى‏كند ، استهزا نموده ، به تمسخر بگيرد.

دل یا دلیل

ramyn — Fri, 06 Mar 2009 10:58:18 GMT

بخند تا به خنده هاي تو من بخندم
در تبسم کده خالي اين دشت غريب
اراده کن تا به اراده تو ، من دوباره زنده شوم ...
...
اين روزها سالگرد خاطره تولد يک مهرباني است.
شايد تنها افتخار برخي فراموشي گذشته اي باشد که خود آنرا ساخته اند
يا در پس اشتباه خود و ديگران محبوسش کرده اند.
اما حقيقتي که گذشته را در خاطر نگه ميدارد چيزي جدا از پايان آن است.
هميشه براي فرار از گذشته لازم نيست آنرا فراموش يا انکار کرد ...

مجبور شدم براي درس معماري کامپيوتر کتاب طراحي ديجيتال رو از قفسه خاک خورده کتابخونم بيرون بيارم
چند صفحه اي از اونو با مدارها و گيتهاي منطقي که پس از گذشت چند سال حالا پيچيده تر به نظر ميومد ورق زدم
تا به جمله اي رسيدم که با خودکار مشکي نوشته شده بود:
دوست داشتن دل ميخواهد نه دليل
صحبت از دل در ميان خطوط روابط منطقي و با دليل کتاب طراحي ديجيتال شايد بنظر خيليا خنده دار بياد
من اين جمله رو ننوشته بودم
آدمي نبودم که وسط يه کتاب سخت ( البته به نظر من) بيام جمله عاشقانه ای با خودکار بنويسم
تموم نوشته هامو جاهايي نوشتم جدا از درس و منطق ...
يادم مياد کتابم يکسالي مهمون خونه کسي بود که هميشه ازش به خاطره تولد يک مهربوني ياد ميکنم
توي زندگي آدما خيليا ميان و ميرن اما فقط خاطره بعضيا بجا ميمونه
بيشتر که ورق زدم دوباره همون جمله قبلی رو ديدم که زیرش نوشته شده بود : " جمعه ۲۴/۹/۸۵ خونه" يعني زماني پس از چند ماه از آخرين ديدار ...
تولد مهرباني ات مبارک هر کجا که هستي ...

+ در قلب خود بنویس هر روز بهترین روز سال است . ((امرسون))