دوست داشتن کساني که دوستمان دارند کار بزرگي نيست
مهم آنست آنهايي را دوست بداریم  که ما را دوست ندارند . . . حضرت مسيح(ع)

 + + + +

سهم من از تو قطره اشکي است

که نباريده هنوز از گوشه چشمان تو يک شب

و من آهسته به دنبال همانم

تا به رد کردن يک لحظه ترديد

بنشينم و تو را گم کنم آن شب

و دوباره دل خود را به نفس تازه کنم

و کمي نرم بخندم

شايد از کوچه شب يک ستاره

در عبور نفس تازه من ناز کند ...

+ سخن آخر:
کسي که بخواهد کاري انجام دهد راهش را پيدا ميکند و کسي که نخواهد بهانه اش را پيدا ميکند .

پی نوشت :
به دليل مشغله کاري و درسي فرصتي براي نوشتن پيدا نکردم تا اينکه ابتلا به بيماري آنفلوانزاي نوع خودمون! باعث شد بشينم تو خونه استراحت کنم . از اونجايي که نشستن تو خونه حوصله آدمو سر ميبره فرصت خوبي بود با نوشته اي کوتاه و متفاوت با نوشته هاي قبليم بيام بر صفحه مجازي وبلاگم ظاهر بشم تا چشم حسودا در بياد که من بيدي نيستم که به اين بادا تب و لرز بگيرم!

+سخن آخر : اگر روزي دشمن پيدا کردي ، بدان در رسيدن يه هدفت موفق بودي !
                   اگر روزي تهديدت کردند ، بدان در برابرت ناتوانند !
                   اگر روزي خيانت ديدي ، بدان قيمتت بالاست !
                   اگر روزي ترکت کردند ، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد !

پ.ن-۱- دوستانی که در مورد مطالب وبلاگ نظر میدن لطفا" نظر خصوصی ننویسن ...
پ.ن-۲-درصورت درج نظر لطفا"برای پاسخ آدرس وبلاگ یا ایمیلتونو بنویسین  ...
پ.ن-۲-سخن آخر این پست (اگر روزی ...) را از وبلاگ یکی از دوستان نوشتم که بنظرم جالب بود و امیدوارم غم و غصه هاش تموم شده باشه ...

تقدیم به تو که زنده میکنی دلتنگیهای نهفته ام را
به تو که جاودانه میکنی احساس گم گشته ام را
و روشن می کنی بهانه های خاموش شده ام را

به همان بهانه که تو میدانی
می مانم

و به همان ترانه که تو میخوانی
می نوازم

وعده ما پیش دل همیشه مهربانت
تا بمانیم و همیشه بمانیم . . .

+ دست سرنوشت ارباب آدمهای ترسو و بنده جسوران است .

مطلب فوق در جواب نظرات بی ارزش فردی است که در وبلاگ خود عقده گشایی کرده است ...)

دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمی گیرد

زهر در می دهم پندش و لیکن در نمی گیرد

بعد از مدتها  پس از امتحانات پایان ترم  فرصتی دست داد بتونم آپ کنم  یکی از آخرین نوشته هامو با نام  "دلتنگی برای دیروزم"  تو این پست گذاشتم ... با تشکر از کسانی که میخونن و نظر میدن و معذرت از کسانی که این نوشته ها به مذاقشون خوش نمیاد ...

ديروز روي آب راه مي رفتيم ، دنبال مرواريد مي گشتيم
و قلکهاي طاقچه را مي شکستيم
امروز بهانه پشت بهانه مي آوريم ، دل مي شکنيم...
بر پشت بام صداي " دوستت دارم " بلند است.
جوي کنار خانه کاغذ پاره مي آورد.
کلمه " جان " چه گوش فريب شده است.
دوستت دارم مثل يک عادت ، مثل خوردن يک صبحانه
مي گويم ولي ندارم ، ترازويي هم نيست که بسنجد
در اين ميان کوتوله اي هم فکر ميکند عاشق چشمانش شده ام
شايد همه کوتوله ها احساس بزرگي ميکنند فقط ميتوانم به او بخندم
دلم براي ديروزم تنگ است ...
صداي زنگ تلفن  مي آيد .
آن سوي خط بغض دخترکي مي ترکد .
دوستت دارم   اما ندارم
جمعيت دوستان زيادند ؛ عاشقي فراموش شده است .
از يادگاريهاي گذشته بجز يکي بيشتر نمانده است .
خاطر غريب دل آزرده است .
معني دوست داشتن تغيير کرده است .
دلم براي ديروزم بدجوري تنگ است . . .
و من اما به اندازه تمام اين دشت ، قاصدکهاي عاشقي مي شناسم که باهم پر زدند
و هر کدام بسويي رفتند .
به اندازه تمام قلکهاي طاقچه خونه های بچگی ، دلهاي هوايي مي شناسم که لبريز شدند و شکستند .
و به اندازه تمام خاطره هايي که اسطوره شدند ، نقاشي شدند و قاب شدند
روي ديوار اتاق تنهايي قصه بلدم و جمله ميسازم
براي فصلهاي رماني از روياي من در نيمه شب . . .

برنارد شاو
- بشر در واقع ، عادت كرده‏ که هر آنچه را كه نمى‏فهمد و درك نمى‏كند ، استهزا نموده ، به تمسخر بگيرد.

مجبور شدم براي درس معماري کامپيوتر کتاب طراحي ديجيتال رو از قفسه خاک خورده کتابخونم بيرون بيارم
چند صفحه اي از اونو با مدارها و گيتهاي منطقي که  پس از گذشت چند سال حالا پيچيده تر به نظر ميومد  ورق زدم
تا به جمله اي رسيدم که با خودکار مشکي  نوشته شده بود:
دوست داشتن دل ميخواهد نه دليل
صحبت از دل در ميان خطوط روابط منطقي و با دليل کتاب طراحي ديجيتال شايد بنظر خيليا خنده دار بياد
من اين جمله رو ننوشته بودم
آدمي نبودم که وسط يه کتاب سخت ( البته به نظر من) بيام جمله عاشقانه ای با خودکار بنويسم
تموم نوشته هامو جاهايي نوشتم جدا از درس و منطق ...
يادم مياد کتابم يکسالي مهمون خونه کسي بود که هميشه ازش به خاطره تولد يک مهربوني ياد ميکنم
توي زندگي آدما خيليا ميان و ميرن اما فقط خاطره بعضيا بجا ميمونه
بيشتر که ورق زدم دوباره همون جمله قبلی رو ديدم که زیرش نوشته شده بود : " جمعه ۲۴/۹/۸۵ خونه" يعني زماني پس از چند ماه از آخرين ديدار ...
تولد مهرباني ات مبارک هر کجا که هستي ...

+ در قلب خود بنویس هر روز بهترین روز سال است . ((امرسون))

کسي که به همه چي چنگ ميزنه هيچ چيزيو نميتونه محکم بگيره

آدما اشتباهاشونو روي هم جمع ميکنن و ازش غولي بنام تقدير ميسازن
خودشونو با هر کاري خسته ميکنن غير از فکر کردن

اما اگه همه هم مث هم فکر کنن اونوقت نميگن کسي فکر مي کنه
با فکر کردن به فردا تحمل امروز آسون تر ميشه

ميگن خوشبختي با همه بدبختيها جانانه زندگي کردنه

قربونت برم خدا از هيچکي گله ندارم
چيزايي رو که بدست نياوردم حتما"نميخواستم ، عوضش چيزاي بهتري گرفتم

بزار دل بعضيا خوش باشه ، فراموش کنن کي بودن و کي هستن
خيليه ، خدا بخواد آدم رسوا میشه

ميگن متولد آذري خوش شانسي
من ميگم خدا منو دوست داره
اين روزا چند خبر خوب با هم بهم رسيده پس چرا خوشحال نباشم

قربونت برم خدا
بزار دل بعضيا خوش باشه
من که نه حسرت چيزيو دارم و نه حسودم 
قربونت برم خدا ...

نو نوشت :

ن-۴- سال نو مبارک ( ۱/۱/۸۷)

ن-۳- تولد مهربانی  مبارک ۵ /۱۲/۸۶  کلیک کنید...

ن-2-در صورت درج نظر لطفا" ایمیل یا ادرس وب خود را برای پاسخ بنویسید...

ن-۱- آره کارشناسی قبول شدم...

***

تو که میگی عشق و عاشقی پیدا میشه تو قصه ها

تو که میگی دلت شده آخر غم و غصه ها

 بی خیالی طی کن  عزیزم  بی خیال این همه غصه و غم

تو خسته شدي برگشتي من که بودم
نه فقط بخاطر تو بخاطر دلم
تو پشيماني که دیر با منطق شدی
من که خط به خط اين منطق را همان اول ميدانستم
ترديدم را تو ساختي تا منطقم را فراموش کنم
پشيمان نيستم آنرا هزينه دلم کردم
با انکار گذشته چيزي عوض نميشود
دنبال انکار و جبران چيزي هم نيستم فقط آمده ام که بروم ...

سلام اي غروب غريبانه دل
سلام اي طلوع سحرگاه رفتن

خداحافظ اي شعر شبهاي روشن
خداحافظ اي قصه عاشقانه

خداحافظ اي آبي روشن عشق
خداحافظ اي عطر شعر شبانه

تو تنها نمي ماني اي مانده بي من
تو را مي سپارم به دامان دريا
تو را ميسپارم به روياي فردا

به شب مي سپارم تو را تا نسوزد
به دل مي سپارم تو را تا نميرد

خداحافظ اي سايه سار هميشه

خداحافظ اي نوبهار هميشه ...

وقتي صداي عشق گوشت را كر ميكند

وقتي به خودت قول ميدهي ديگر عاشق نشوي

وقتي آنقدر زمزمه ميكنند كه من تو را بيشتر ميخواهم ،

 که من تو را بيشتر دوست دارم که من با تو مي مانم

و تو به خودت قول داده اي ديگر عاشق نشوي

وقتي ميان دو راهي ماندن و رفتن مي ماني

وقتي ميخواهي مثل ديگران نباشي

مثل ديگران دل نشكني و مثل ديگران بازي نكني

وقتي مي بخشي و نمي بخشند

وقتي پشت ديوار عشق دروغ مي سازند

وقتي براي رفتن بهانه مي تراشند

وقتي بجاي هديه كادوي غم ميدهند

وقتي به جاي اميد زانوي غم ميگيرند

وقتي بي توجيه مي آيند و با توجيه مي روند

آيا به جاي قلبت چيزي به نام دل مي ماند ؟

وفتي از همه جا مي ماني و احساست فراموش ميشود

بايد نشست و مرثیه خواند

باید  براي عشق مرثيه خواند . . .

 + موضوع : نوشته های من + برای دیدن کل موضوعات از آرشیو موضوعی وبلاگ دیدن کنید .

در صبحدم یک روز بهاری شانه به شانه نسیمی خنک دفتر زمستانی ام را ورق زدم تا غلطهایش را اینبار درست بنویسم اما چه سود زمان امتحان گذشته است باید به فکر امتحان بعدی بود... شعرهایم بی معنی شده اند با معنی نگاهشان کنید شاید احساس کنند مهم شده اند ...

گفته بودم

باور كني يا نكني فرقي به حال من ديگه نميكنه

گفته بودم سر بزني يا نزني  فرقي به حال من ديگه نميكنه

گفته بودنم صدای پای رفتنت معنی اون جدائیه

تنها باشم یا نباشم با تو باشم یا نباشم فرقي به حال من ديگه نميكنه

آدماي اين زندگي همه برام غريبه ان

غريبه ها رو ديدنم فرقي به حال من ديگه نميكنه

كوله غم و غصه هام سنگين تر از نگاه توست

من نميگم نگاه كني يا نكني فرقي به حال من ديگه نميكنه

تنها مسافر شبم تو جاده اين زندگي  

راه اومدن نيومدن  فرقي به حال من ديگه نميكنه

وقتي كه دنيا آدماش آدماي پولكي ان

حس غريب عاشقي ، داشتنو نداشتنش فرقي به حال من ديگه نميكنه

بهار عاشق بود و زمين معشوق عشق بي تابي مي آورد
بهار بي تاب بود. زمين اما آرام و سنگين و صبور و بهار پرده از عاشقي برداشت ...

سلام دوستاي عزيزم . چشم به هم زديم و يه سال ديگه تموم شد
سالي كه واسه هممون پر بود از خاطره هاي تلخ و شيرين . اما به هر صورت تموم شد
تموم شد تا از خاطره هاش ، تجربه هاش ، اشكاش و لبخنداش ، غم و غصه هاش درس بگيريم .  تلخياشو فراموش كنيم و سال نو رو اميدوارانه شروع كنيم .
فكر ميكنم اگه ميخوام تغيير كنيم الان بهترين فرصته ، بهترين فرصته براي عوض شدن
اميدوارم سال جديد سال خوبي واسه من و شما باشه
عيد همگيتون مبارك
راستي قالب وبلاگمو هم به مناسبت سال نو عوض كردم چطوره ؟

اينم آخرين نوشته من در سال 85  با نام عشق و زندگی

اكنون كه نمي توانم با عشق « زندگي » بسازم
مي ايستم و زندگي مي كنم تا «عشق» بسازم
آموخته ام در پيچ پيچ جاده زندگي توقف جايز نيست
و ياد گرفته ام
كه ميتوانم بمانم و بسازم
كه اگر افتادم بلند شوم و محكم تر بايستم
آري من هنوز هم همان «مسافر تنهاي شب» هستم
چه باك كه ديوانه ترينم بخوانند وقتي در آزمون حقيقت بازنده نباشم
نه من سنگدل ترين پسر اين شهرم و نه مهربانترينش
من خودم هستم
حالا كه روزگار با من چنين بوده است  من محتاط تر شده ام
حالا كه امتحان من سخت شده است من سخت گير تر شده ام
نمي دانم شايد اين گذر زمان است كه مرا ميسازد و من با آن زندگي ميسازم
تا با زندگي ام « عشق » بسازم ...

+ موضوع پست : نوشته هاي من + براي ديدن كل موضوعات وبلاگ از آرشيو موضوعي وبلاگ ديدن نمائيد +

ای قصه گو  قصه ای بهتر بنویس  فردای نقطه چینو دوباره از سر بنویس ...

در هزار و یک شب خاطرات بی کلام نسخه ای از نوشته های رونوشت را کنار زدم تا قشنگ ترین جمله را خودم بر صفحه ای بنویسم که کلماتش عاری از واژه های غم و جدایی باشد .

شکوه من ، چه حکایت غریبی است هنگام جدایی که زخمهای تلخ گذشته بر نوار فکر آدمی رژه میروند ، اما میخواهم تو را با خاطرات قشنگت بیاد داشته باشم آن هنگام که لحظه های با هم بودن به اندازه عمری ارزشمندند.

شیرین من ،  من تو را با همان لبخند شیرینت بیاد می آورم تا ماندگارترین احساسم باشی ، چه با هم و چه بدون هم چه فرقی می کند وقتی آرزومند خوشبختی ام باشی و من نتوانم غصه خوردنهایت را ببینم  . چه فرقی میکند وقتی همچون خورشیدی باشی دور از زمین و کدام زمینی است که خورشید را با همه دوری اش دوست نداشته باشد .

خورشید من ، لبخند بزن به زندگی ات چون عاشقانه زیسته ای که تجربه اش ارزشی دارد که خیلیها یک دقیقه اش را هم در فکر و خیال خود تصور نمیکنند .

باور دارم که خداوند به هر کس نعمتی عطا میکند از زیبایی ظاهری ، باطنی و احساسی و تو بهترین واژه ای برای احساس و مهربانی که زیباترین نعمت است .

خوشبختی احساسی است در داشتن احساسی مشابه خود ، چه دور چه نزدیک ، چه فرقی میکند پس در تولد مهربانیت بخاطر آن به خود ببال که تو بهترینش را داری .

از دست تو نيس دل من از گريه پره
مث تو طاقت نداره واسه تو هر دم ميباره
ديگه اشکاي من طاقت موندن ندارن
نباشي بي تو باز  مي ميرن ميريزن بي تو هر دم ميبارن
تو تموم  دنيامي ، تو تموم حرفامي ، تو همه لحظه گرم عاشق بودني
يه ستاره داره چشمک ميزنه از آسمون
داره دلمو ميبره ، ميبره بي نام و نشون
ستاره همون چشماي تويه تو آسمون
داره پر پر ميزنه ، دلم واسه ديدن اون
تو تموم  دنيامي ، تو تموم حرفامي ، تو همه لحظه گرم عاشق بودني

+ موضوع پست : + نوشته های من + برگی از دیگران  + برای مشاهده کل موضوعات از آرشیو موضوعی وبلاگ دیدن کنید +

 دارد که خاطرات تلخش بيش از شريني هايي است که من دلخوش به آنها کرده بودم .

با نگاهي به دور دستها دنبال ريشه اي زخمي ميگردم

ودارويي براي درد اکنونم

دردي که مرا به سکوتي دوباره وا ميدارد

درد من درد عاشق شدن نيست

درد جدايي نيست

درد شکستن دل نيست

درد من درد گذر زماني است که به سرعت چشم برهم زدني مرا به ايستگاه اکنون رساند

درد من حقيقتي است که گفتنش آنقدر ها هم تلخ نبود

ولي از روی محبت بي صدا سکوت کرده بود .

درد من صداقتي است که فداي مصلحت شد .

و مصلحتي است که تسليم اجبار شد .

اکنون که شيشه های پنجره ام غبارآلود است .

بگذار باران بيايد ...

باران بيايد و شيشه ها را پاک کند ...

+ موضوع پست : نوشته های من  + برای مشاهده کل موضوعات از آرشیو موضوعی وبلاگ دیدن کنید +

• + موضوع پست : نوشته های من + برای مشاهده کل موضوعات از آرشیو موضوعی وبلاگ دیدن کنید +

پروانه اي را مي شناسم که يادش رفته بود ...

روزي در پيله اي زنداني با روياي پرواز زندگي ميکرد .

پروانه اي  مي شناسم که در آسمان مغرورانه پرواز ميکرد و به زمينيان فخر مي فروخت .

يادش رفته بود ...

آسمان هميشه صاف و هوا هميشه آرام نخواهد بود

و در روزي که اينچنين ابر ها  بر هم مي غريدند

 بال شکسته و تنها  به زمين  افتاد

بي پناه دور خود پيله اي ساخت  از جنس تنهايي

اينبار پيله اش به اين سادگيها باز نمي شد ...

• +موضوع پست : نوشته های من + برای مشاهده کل موضوعات از آرشیو موضوعی وبلاگ دیدن کنید +

در قايقم يک ماهي است

نمي دانم  از کجا آمده 

 شايد از رودخانه فراري شده

شايد در دام قايق من گرفتار شده

مگر قايق من دام است ؟

نه من ماهيگير نيستم

مانده ام با ماهي چه کنم

من به او عادت کرده ام

خانه ام از رودخانه دور است .

آب قايق را خالي بايد  کرد  .

قايق من پر آب شده ...

  یک سخن :

اکنون که پیش تو هستم لبخند بزن ، من طاقت اشکهای فردای تو را ندارم .

• + موضوع پست : نوشته های من + برای مشاهده کل موضوعات از آرشیو موضوعی وبلاگ دیدن کنید +